اینجا زمین است رسم آدم هایش عجیب است اینجا گم که مى شوى به جاى اینکه دنبالت بگردند فراموشت مى کنند... از ما که گذشت ولی به دیگری موقتی بودنت را گوشزد کن تا از همان اول فکری به حال جای خالیت کند تو جاودانه می شوی بدون لمس بودنت... در را پشت سرت ببند... سوزِ نبودنت پاییزه دلم را میلرزاند ... ﺧﺪﺍﻳﺎﻣﻦ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻱ، آیا ﮔﺎﺭﺍﻧﺘﻲ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻢ؟ ﺩﻟﻢ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺎﺭ ﻧﻤﻴﻜﻨﺪ تو را آرزو نمی کنم هیچ وقت تو را زمانی خواهم پذیرفت که خودت بیایی با دل خود ... نه با آرزوی من آسمان هم گاهی دلش میگیرد... من که آدمم ... هنوز هم گاهی دلتنگ میشوم نه برای تو... برای آن کسی که فکر میکردم تو بودی! روزگــار نبودنت را برایم دیـکـتـه می کند و نـمـره ی من باز می شود صــفر... هنوز نـبودنـت را یاد نگرفته ام بیا حواسمان را پرت کنیم مال هرکس دورتر افتاد عاشق تر است اول من حواسم را بده تا پرت کنم دلتنگم! برای کسی که مدتهاست، بی آن که باشد، هـر لحـظه، زنـدگی اش کـرده ام ! هنوز منتظرم وسط یک شب بارانی که از شدت تب عرق کرده ام بیدارم کنی و بگویی چیزی نیست خواب می دیدی لطفا" خودت زحمت این " بی

دست روی دلم نذار ...پا گذاشتی كافیست ... شبیه معادلات چند مجهولی شده اماین روزها...هیچ کس از هیچ راهی مرا نمی فهمد هیچ قطـــــــاری از ایـن اتاق نمی گذرد..!مـن اینجا نشسته ام..و با همیـن سیگار قطــــــــــــار می آفرینم..!نمی شنـــوی ؟!سرم دارد ســـــــــــوت میکشد رد پاهایم را پاک می کنمبه کسی نگوییدمن روزی در این دنیا بودم.خدایامی شود استعـــــفا دهم؟!کم آورده ام ...! به زخم هایم می نگری؟درد ندارد دیگرروزی که رفتی مرگ تمام دردهایم را با خودش بردمرده ها درد نمی کشند...!از تو خواهشی دارمبرنگرد دیگرزنده ام نکن...! خدایا …تو دنــیای ما آدمــا …یه حالتی هست به نام ” کــم آوردن ” !تو که خــدایی و نمیتونی تجربش کنی …خــوش به حــالت … ﺭﻓﺘﻨِﺖ.... .ﻧﺒﻮﺩنت.. ...ﻧﺎﻣﺮﺩﯾﺖ .....ﻫﯿﭽﮑﺪﻭﻡ ﻧﻪ ﺍﺫﯾﺘﻢ ﮐﺮﺩ,ﻧﻪ ﻭﺍﺳﻢ ﺳﻮﺍﻝﺷﺪ.....ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺑﻐﺾ ﺩﺍﺭﻩ ﺧﻔﻢ ﻣﯿﮑﻨﻪ...ﭼﻪﺟﻮﺭﯼ ﻧﮕﺎﺕ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ؟؟؟ میدانم ؛دیگر برای من نیستی !اما ….دلی که با تو باشد این حرفها را نمیفهمد..

سلام یه سلام از جنس دل تنگی هام به کی می خواد برسه رو نمی دونم اما سلام همه رفتند و مرا تنها گذاشتند بجز خاطره ها در آخرین لحظه دیدار به چشمانت نگاه کردم و گفتم بدان آسمان قلب من بی تو بهاریست همان لبخندی که توان از من می ربود بر لبانت نقش بست و به آرامی از من فاصله گرفتی بی هیچ کلامی و من خاموش به تو نگاه می کردم . و با حسرت در دل خود گفتم . ای کاش لحظه ای فقط لحظه ای می اندیشیدی که آسمان بهاری یعنی ابر.. باد.. باران .. طوفان ناگهانی .. و این جمله من بدتر از هر خواهشی برای ماندن بود و تمنایی برای بازگشت ای کاش می دانستی بی تو همیشه بهاری ام تو چشمای خیس من دنیا چقدر سنگ شده لعنت به این زندگی دلم براش تنگ شده شیشه ای می شکند یک نفر می پرسد که چرا شیشه شکست مادری می گوید شاید این رفع بلاست . یک نفر زمزمه کرد باد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد شیشه پنجره را زد شکست کاش امشب که دلم مثل آن شیشه مغرور شکست . عابری خنده کنان می آمد تکه ای از آنرا بر می داشت . مرهمی بر دل تنگم می شد اما امشب دیدم هیچ کس هیچ نگفت قصه ام را نشنید . از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من از آن ش